عالميان به ارشاد و عنايت او وابسته بود . از اين رهگذر بود كه آن بانوى بزرگوار هر چند در آن اوقاتْ سوگوارِ در گذشت شوهر محبوب و عالى مقدار خويش بود ولى باطن جانش را نشأهء نشاطى بسيط در بر گرفته و حاقّ روحش را زلال لذّتى عميق سيراب كرده بود ، چرا ؟ زيرا كه به گوش جان آگاه در بارهء اين طفل كه در اندرون خويش محفوظ داشت بشارت‌ها مىشنيد و مژده‌ها مىيافت ، مگر نه صريح قرآن است كه خداوند به مادر موسى وحى فرمود : تا او را به صندوقى نهد به آب افكند و در سينهء امواج به دست رحمت الهى باز سپارد ؟ ! آرى ، خدا بود كه بدين الهام تامّ ، جان عزيز كليم خويش موسى عليه السلام را حراست نمود . چه افتاده كه اين در ، بر مادر موسى گشاده و بر والدهء معظّمهء محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله كه نقد جان موسى و عيسى و ديگر انبيا و اوصيا وابستهء پاى همّت اوست ، فروبسته باشد ؟ آخر چرا ؟ و چنين بود كه باب اين فتوح بر او مفتوح بود و گشايش يافته نه مسدود و فروبسته . مادر پاكدامن نبىّ خاتم صلى الله عليه و آله به الهام ربّ العالمين به جان ، مژده‌ها دريافت مىداشت كه هان به هوش باش ! اين بار گران‌بار كه تو در درون خويش بر پشت جان هموار دارى سيّد اين امّت است و چراغ اين ملّت ، سالار عالم است و مرشد بنى آدم . اى بانوى مصيبت رسيده و رنجيده ، دل فارغ دار كه به يارى پروردگار جاى سوخته‌ات سبز است و سَلَف رفته‌ات را و الا خَلَفى كه خليفهء حقّ است و بشير و نذير آدميان و عالميان به طور مطلق . او را از شرّ باطلى به خداى صمد واگذار و دركار او انديشه روا مدار كه رحمت الهى به دو دست قدرت نامتناهى نگهبان اوست . آمنه عليها السلام بانگ‌ها مىشنيد و جلوه‌ها مىديد ، محفوف به نور بود و مسرور و